NU NOG EEN TITEL

Yvonne heeft een doorbraak. Het stuk wat ze schrijft over verbeelding en waarheid staat als een huis. Sinds de regen is losgebroken heeft ze de tuinkamer als residency genomen. De deuren wijd open. Misschien dat het daardoor is gaan stromen. 

Nu nog een titel.

De tuin voelt ineens herfstachtig aan. Het huis leeg. Staren vanuit de ramen. Melancholie. Kasper is vertrokken. De Zwarte zielen naar huis.

Klaas.

Aan de deur belt pater Hugo van de Besloten Tuin in Warfhuizen.

Hij mag altijd bloemen plukken voor de kapel van de Kluizenarij die gewijd is aan het feest van Maria Tenhemelopneming. 

15 augustus is dat feest en overal zijn de bloemen uitgedroogd. Ik heb nog wat Annabellen.

Hij heeft ooit een beeld besteld in Spanje van de huilende Maagd. Niet doorhebbend dat het meer dan levensgroot was en een hele schare bedevaartgangers mee zou brengen naar zijn Kluis in het oergereformeerde kerkgebouwtje.

Nu knetterkatholiek ingericht met prachtig gezongen missen en officies.

Bij mij lekt het in de kamer waar ik slaap.

KOM SLAPEN

Oosterhouw. 


13 kamers, een zolder en een tuin. Ruimte genoeg voor logies. Dat bleek wel de afgelopen dagen. 30 man in huis en tuin. Voor het eerst tenten op de as en in de boomgaard. Slapers in de openlucht. 

Nu is de rust weergekeerd. Kasper kookt. De plannen vormen zich.

Een muziekkamer en een schrijverskamer voor residents, de chique kamer van de notaris voor andere gasten die ook een Klaas' ontbijt krijgen en een kluis met een werkplaats voor een kunstenaar. Dat kan ook een appartement worden. 

Dit najaar hoop ik een goeie uitvoerder te vinden voor deze plannen. Er moet sanitair komen! 

Dan ga ik me volgend jaar geheel op gastenontvangsten richten.

Dit najaar komen er nog genoeg in de situatie met maar 1 douche.

De mannenbroeders met broeder Dielemans gaan muziek opnemen.
Damien Troadec komt nog in de voorkamer meedoen aan SHIFT een performance over een dag op O-h met Stijn Pommee als gast.
En Josien de Vries gaat vier dagen cello spelen rond Klaas sterfdag eind augustus.

Kom ook slapen op O-h!

THE MARLBOROMAN

Bands spelen op de architectonische as. Het wordt langzaam zwart.

In mijn welkomstwoord heb ik Klaas herdacht. Dat hij dit echt niet zou hebben zien zitten. Ik wel. Lekker lawaai in de tent. En iedereen geniet. 

Is dat niet wat zwart is. Dat ook iets wat niet kan, mooi is?

In het klooster spraken we over de witte spiritualiteit van de benedictijnen. In het wit zitten alle kleuren. Je kon van binnen zijn wie je wilde. Maar zonder het zwart kan je het wit niet zien.

En in zwart zitten ook alle kleuren

De bands spelen...

Timescape is een instrumentale jongens wereld tegen de geometrische figuren van de haag

Lammers en Lammers spreken gedichten in een achtergrond van de ondergaande zon met vogel en natuurgeluiden en een dansende tweeling

Willie Darktrousers neemt je mee in een aangrijpend dichtbije zoektochtbagger

en BlackboxRed geeft een geweldig dynamisch slot.

Terwijl ik over de weg loop naar mijn logeeradres hoor ik in de verte het lawaai.

Binnen wordt het een enorme logeer partij.

ZWARTE ZIELEN II

 

 

Het loopt.
Vijver bijna vol.
Kijkers, opscheppers en kruiers.
De bands krijgen chinees buffet.
Kinderen ook een papje.
Klaas heb ik benoemd bij de opening.
Dacht aan zijn pagina in de tuinbeschrijving: zomaar enige getallen.
Daar kunnen nu heel wat bij op.

Na het eten deel 2

WAAR IS HET FEESTJE?

 

 

Wilbert en Laurens komen langzaam op gang. Instagram en Twitter moeten eerst op orde. Dan bier inslaan en verlichting repareren.

Voor mij is het werk vooral leeghalen van ruimtes. Ik heb me voor de Zwarte Zielen toegelegd op het koetshuis. Alles eruit. In de toekomst moet hier een glazen deur en een afvoer komen voor een gastatelier.

Maar voor morgen de plek om te dansen na de optredens bij de vijver. 

Alle kristal van Klaas van zolder in kasten. 
Morgen blikjes bier en wijn uit bekers.

Vanavond tempura preparty van pompoen