HORROR

Bloody hot was het in Londen. De hitte maakt alles tot een zinderende eenheid. 
Goed om weg te zijn voor Oosterhouw een bubbel wordt. 
Lastig om terug te komen en hier weer opnieuw te wennen. 

Zonder verbinding lukt niks. 

De foto's van de afgelopen dagen zijn uit zich zelf door elkaar geraakt. Het lijkt een moodboard voor een horrorfilm met een oerdegelijke onderstroom van vrienden die me halen van de trein, die me bezoeken en verhalen vertellen over jaren terug. Toen ik nog geen dertig was en niet door had wie zij waren.

Op FB kan je je aanmelden voor het tweede Zwarte Zielen Festival dat zondagmiddag begint met zand kruien voor het nieuwe feestplein in de lekke vijver bij de kas.

In Londen vond ik mooie letters voor de One on One Academy, en bijzondere architectuur. Pop-up papieren wegwerpservies van een uitzonderlijke schoonheid en een maquette voor een tempel die ik graag gebouwd zou zien. 

Oosterhouw zit in een stroomversnelling met bloedmaan, Mars en een spanning tussen cultuur stimuleren en het hoofd boven water houden.

Mensen weten me te vinden. Plaattaarten voor Wongema's zomerpension. Lunches, residents. 

Ik krijg raad van iedereen en kocht een cadeau voor een geheime liefde.

VOORTGANG

Drukte voor ik naar Londen ga om een One on One student te bezoeken. 

De schilderijen worden getaxeerd.
Als ik de plannen door wil zetten die zich ontwikkelen dan moet de oude collectie ruimte maken voor nieuwe ontwikkelingen in de kunst.

Ik blijf opruimen tot alle kasten, kamers een kloosterlijke orde krijgen. Kalm, leeg en stil.

Stijn, Reinate, Hubertine en Maria installeren een bed. Bosie logeert en slaapt heerlijk naast me.

Een begin om vier a vijf units te maken in het huis.
Met goede bedden en eigen sanitair.

Reinier de Gooijer maakt de eerste schetsen.

Gasten blijven in het huis als ik er niet ben.
Zelfs een partij gaat door.
Hoort ook bij de experimenten van dit jaar.
O-h moet ook zonder mij kunnen bestaan.

SHOOT

Such a perfect day... Gisteren de hele dag in het teken van fotografie en sieraden. Ik kon het gadeslaan vanuit de keuken, terwijl ik de catering deed. 

Verse groenten van Arthur uit Leenstertillen en andere lokale leveranciers.

In de avond gesprekken met de Roosje, sieradenontwerpster,Sophie de fotograaf, de modellen Juliette en Jeanette en Pamela, de  co-producent. Allen bleken ze net als ik in het leven te staan met een eigen design for living. Studie, kunst en open staan voor het leven.

Gesproken over de plannen om Oosterhouw te transformeren tot een residency. Hoe andere ontvangsten daar ook een plek in kunnen houden. 

En hoe het oude patin in tact kan blijven. 

WHITE ...

Witte aalbessen gekregen voor een schuimige curd. Een eerste huwelijksfeest op Oosterhouw. Dit jaar probeer ik alles uit. Het moet geen feesten en partijen plek worden, maar uitsluiten wil ik het ook niet.

In de tuin plekken gemaakt voor ceremonie en rituelen. Terwijl ik met de gasten door de tuin loop koken Wilbert en Bert Jan het eten dat op de locaties gebracht wordt. 

De fotograaf komt telkens proeven in de keuken.
Daar hebben we ons eigen feestje.
We luisteren naar XXXTentacion.

Hoogtepunt was een super mals stuk wild zwijn van De Wilde Slager

OVER ROT

Koken met Wilbert. Hij doet inkopen bij de boeren in de buurt. Ik geef daar een Japanse twist aan met het fermenteren van knolselderij en andere stevige groenten. 

Wijn voorgeproefd uit Groot Maarslag en de komende evenementen doorgesproken. Het Zwarte Zielen Festival wordt het hoogtepunt [Laurens zou zeggen dieptepunt] van dit jaar. 

De witte wijn is van geweldige kwaliteit. Wordt het noorden het nieuwe zuiden? De tuin is wel gortdroog maar wat heerlijk alle deuren open en elke dag buiten eten.

Heb het hakblok geschript met een echte slagersschrip. De pickles staan in een witte yuzu marinade en in een donkere ponzu saus.

En nu mogen ze een dag 'rotten'. 

Morgen is het feest voor 30 gasten.

SOCIAAL KAPITAAL

Vond mijn riem terug uit de kloostertijd. Met de lege tafel is het beeld zo terug geroepen van het leven in stilte. Het is nu al 20 jaar geleden dat ik monnik was. Wat is er van over gebleven?

Mijn behoefte om samen met anderen dingen te doen. Sober te leven [maar op feesten uitbundig!]. Gastvrij of beter gastvriendelijk te zijn in een huis dat open staat. 

Ook om veel alleen te zijn en met aandacht te werken aan alles om je heen. Dingen doen.

De riem kreeg je bij de inkleding. Eerst mijn haren eraf. Dan in een cirkel van broeders die Ubi Caritas zingen, werd ik bekleed door vader abt en werd ik christiaan in plaats van Hans. Een zwartwollen tuniek door twee broeders over mij heen geplooid, vanuit het donker naar het licht opnieuw geboren. Daarover een kap om je af te wenden van het leven.

Tot slot de riem die de binding symboliseerde met de gemeenschap, de broeders, de abt. 

Het is een leven dat zich richt op een volgend leven. Na de dood. Ik heb het door en door geproefd. Ik kon het doen door mijn achtergrond. Mijn sociaal kapitaal. Maar denk nu: wat zal daar zijn? Is er een volgend leven? Niemand komt er iets over vertellen. 

En waar is god?

Sociaal Kapitaal is ook de naam van de voorstelling die ik bij Mugmetdegoudentand ga maken. Wat neem je mee vanuit je opvoeding? De binding in de eerste jaren bepaalt hoe lenig je later met het leven om kan gaan.

Kan je dat vermogen nog beïnvloeden op het juiste moment?

KOM TERUG

Nu 




Na twee jaar blogstilte weer terug. Er is veel gebeurd. Klaas is overleden. Vanaf het moment dat we geïnstalleerd waren in Amsterdam ging het mis. Vreemd genoeg werden het de mooiste maanden van zijn leven.

En toen ik op de valreep voor zijn dood in augustus besloot om terug te gaan naar Oosterhouw was hij intens blij.

'Dan gaat alles toch niet verloren!' zei hij stralend tegen mij.

En Wilbert die hier zat zei: 'als jij terug gaat naar O-h, ga ik je helpen. Met Laurens en alle anderen die genoten hebben van het huis'. Met 12 man hebben we in weekeinden het huis helemaal onder handen genomen. En de parktuin van Klaas begint ook weer te stralen dankzij onze vaste hulp en verrassende nieuwe krachten.

Inmiddels heb ik een commissie in het leven geroepen en met een groeiend aantal vrijwilligers wil ik een plan gaan maken voor een nieuwe toekomst. 

Voor iedereen dus: kom terug naar Oosterhouw.

DE HUISMEESTER

Een nieuwe tijd voor Oosterhouw. Wilbert van de Kamp gaat de komende tijd op het huis passen als Klaas en ik in Amsterdam gaan wonen.

Wilbert is al eerder als co-gastheer verbonden geweest met Oosterhouw: zie de blogs Vooroorlogs eten en eten als ritueel. En de afgelopen twee jaar kwam hij langs met de studenten op het openingsweekeinde van de Youth Food Academy. Hij zal met nieuwe plannen jongeren naar Oosterhouw weten te trekken vanuit het verhaal van C.O. Jellema, Klaas en het land.

Eigenlijk zouden we al vanaf vandaag weg zijn, maar een vloer die geïsoleerd moet worden in de verdieping van Klaas heeft de verhuizng vertraagd.

Best goed want er is een boel over te dragen. De pauwen, de hond, de vele eigenaardigheden van het huis.

De tuin blijft in handen van Christian Kolk. De hagen zullen hun vorm behouden wat er ook gebeurd! Dat is goed want Wilbert wil de ontvangsten doorzetten die we al die jaren met plezier hebben gedaan. Misschien met wat meer nadruk op eten en het omliggende land.

Want hij verbindt al jaren verhalen over mensen met verhalen over voedsel. Als schrijver bij Munches, als presentator bij Als Warme Broodjes en als initiatiefnemer van Appelkruimel&Fris

Ik heb de zaailing van een eik uit Hokkaido die dit jaar voor het eerst een enorme groeistuip kreeg in een zachte boog vastgezet voor die verhout. Voor de toekomst.