VOOR DE GÖTTERDÄMMERUNG

 

Na de Proustfilm wacht een souper. Klaas dekt terwijl wij boven kijken naar een weerslag van twee jaar lezen in twee uur beeld.

De film gaat gewoon door met zilver en kristal, gesteven linnen. 

Aspic van ham en wortel.

Kastanjesoep 

en op Japanse wijze gekweekte chrysanten.

A l'ombre des jeunes filles en fleurs.

Het wordt laat. De volgende morgen vroeg weg voor de opera.

We laten alles staan. 

HOE PROUST JE LEVEN KAN VERANDEREN

Morgenmiddag proustsalon.

In de bibliotheek een film. In de eetkamer eten. 10 gasten.

Hoe Proust je leven kan veranderen? 

Je leert de tijd te nemen. Verrast te worden. Geduld te oefenen.
Je herinneringen als realiteit te zien. Als iets stoffelijks. Als troost.

En al lezend laat je de meedogenloze kluchtscenes, de bespiegelingen over de vriendschap, de beschrijvingen van verwachting en teleurstelling over je heengaan in de meanderende zinnen die klinken als de muziek van Wagner.

Ik maak madeleines van polenta en salie.
Ria maakt haar kastanjepompoensoep met absint.

Arie maakt zijn heerlijke broden, waaronder de fougasse met druiven en venkel excelleert.

NIEUWE GASTEN?

Wisseling van het seizoen. De laatste keer zwemmen, de laatste blauwe eieren van de araucanakippen, maar ook de eerste blauwgroene toppen van het sneeuwklokkenloof. Iedereen in onze omgeving is aan het opruimen. Te beginnen bij de zolders. We kregen een oude krant met het bericht van de val van de Berlijnse muur. De nacht dat Klaas en Cor hierheen verhuisden. Een mooi vergeeld document voor het archief.

Ik moet hier ook de zolder opruimen. Voor de kluis op Oosterhouw wil ik twee slaapplaatsen maken. Ik ben al een heel eind. Voorlopig slapen alle gasten in de notariskamer.

De bel gaat. 

JAPAN & OOSTERHOUW / HERFST

Gisteren sprak ik kijkers die geïnteresseerd waren over de Japanse tuininvloed op Oosterhouw.
die is door de jaren heen verborgen in het bos. Zo zag het er in 2013 uit in de herfst. in de winter zijn de vlonders prachtig.

Around the existing garden of Oosterhouw I made a secret path with Japanese influences. 

The intensive Japanese garden seminar to Kyoto and the countryside was the best introduction I could wish for.

The now three year old oak tree brought from the mountains of Hokkaido in the middle is my treasure. I hope one day it will be gigantic.